Begaafd of niet

Ze is boos en verdrietig.
Verbijsterd kijkt ze naar haar zoontje die rustig aan het spelen is en af en toe voor zich uit staart.

Het is een kleine dromer en ze vraagt zich vaak af wat er in dat hoofdje omgaat. Hij is bijzonder, een uniek kind zoals ieder kind dat eigenlijk is. Maar met één woord ziet ze zijn hele toekomst in duigen vallen.

Zwakbegaafd.
Dat was het oordeel van de kinderpsycholoog na die ene test. Een IQ-test bij een jongetje van net 7 jaar heeft geoordeeld over zijn begaafdheid.

Je leest het verhaal van Sarah.

Al enige tijd heeft haar zoontje Max moeite met meekomen in de klas. Lezen is lastig en ook begrijpt hij vaak niet wat er van hem gevraagd wordt. Hij realiseert zich dondersgoed dat het de andere kinderen veel makkelijker afgaat en voelt zich gefrustreerd. Groep 3 overdoen was een goed plan, sowieso omdat hij een jonge leerling is. Dan hoeft hij dit jaar niet meer zo op zijn tenen te lopen. Na een paar weken blijkt dat hij alsnog moeite heeft met de lesstof en is er een kinderpsycholoog ingeschakeld om hem te onderzoeken.

Dat is alleen maar goed, want Sarah was ervan overtuigd dat deze dame wel oog zal hebben voor alles waar hij wél goed in is.

Zo is hij geweldig met cijfertjes en raakt er gefascineerd door. Hij kan goed over zijn gevoel praten en vertelt wat hem dwarszit. Zijn fijne motoriek is heel goed en hij kan allerlei priegelklusjes met zijn handen fantastisch afronden. En hij is handig, later wordt hij vast een supergoede timmerman.

De score van de IQ-test was zo laag, het kan gewoon niet kloppen. Niet omdat hij net als zijn oudere zus een van de slimste van klas zou moeten zijn. Nee, deze score klopt totaal niet met het beeld wat ze van haar zoon heeft. Het is een zeer opmerkzaam mannetje, met een heldere geest en een scherpe blik. Ze schiet regelmatig in de lach als hij weer eens ad-rem reageert op een situatie of opmerking van haar of zijn vader.

En hij heeft humor. Ze kan zo met hem en om hem lachen.

Dus hoe kun je dan met één woord, een vreselijk woord als “zwakbegaafd” een kind wegzetten bij het oud vuil? Ok, hij kan moeilijk leren en neemt de lesstof moeizaam op. Hij is waarschijnlijk dyslectisch en heeft licht autistische trekjes. Maar hij is zoals veel kinderen tegenwoordig.

Ze weet dat hij begeleid kan worden door de school en de juf. “Het is een momentopname, het komt echt wel goed met Max.” probeert haar familie haar gerust te stellen. Maar je kunt met geen mogelijkheid nu al zeggen hoe zijn toekomst eruit zal zien.

Ik ken zelf talloze succesvolle mensen die niet mee konden komen met het reguliere schoolsysteem. Die verbannen werden naar speciaal onderwijs en ook daar niet altijd begrepen werden.

Wist je dat een groot deel van de ondernemers zijn of haar diploma zelfs niet heeft gehaald? Het behalen van een papiertje zegt maar weinig over de successen die je kunt behalen in de rest van je leven.

Maar als je niet mee kunt komen met het systeem, krijg je een label opgeplakt en ben je minder begaafd of zwakbegaafd. Je bent minder slim of lager opgeleid.

Wat als we die termen nu eens los zouden laten?

Als kinderen zich niet meer aan hoefden te passen aan het schoolsysteem, maar er een flexibel systeem is dat zich aanpast aan hen. Dat kijkt naar de talenten van het individu. Zodat een kind dat heel creatief en goed met zijn handen is, de ruimte krijgt om dat verder te ontwikkelen. In plaats van koste nog moeite te sparen om zo’n kind in een stramien te duwen waar hij helemaal niet in past.

Dan wordt een vakman ook écht goed opgeleid en leert hij al op jonge leeftijd hoe hij een hamer vasthoudt in plaats van hoe je een hamer in het Engels noemt.

Je wordt theoretisch opgeleid of praktisch. Niet hoog of laag.
Het een is niet beter dan het ander.

Een zeer geleerde professor staat te springen om de hulp van een bekwame loodgieter als zijn leidingen verstopt zijn. En diezelfde loodgieter kan de advocaat die jarenlang met zijn neus in de wetboeken heeft gezeten maar wat goed gebruiken wanneer hij een geschil heeft met een aannemer.

We kunnen elkaar juist helpen door onze talenten optimaal te benutten.

Je kunt heel veel moeite doen om een vis te leren vliegen. Maar dat is een hoop verspilde tijd en energie. De leraar die vis moet leren vliegen, blijft met een onvoldaan gevoel achter omdat hij heeft gefaald en de vis is zwaar gefrustreerd omdat hij niet mee kan komen met de vogels. Hij twijfelt aan zijn competenties en is teleurgesteld in zichzelf.

Laat de vis vooral zwemmen en de vogels vliegen, zo is dat ook bedoeld.

Gelukkig groeit dit bewustzijn steeds meer in het onderwijs en zijn er steeds meer fantastische leerkrachten en scholen die inzien dat het anders moet. Maar nog steeds voert het denken in hokjes en het plakken van labels de boventoon. En dat is schadelijk, want een kind als Max zal altijd onthouden dat hij zwakbegaafd is genoemd. Dat hij beperkt is in zijn talenten en kunnen.

Sarah gaat op zoek naar een fijne school waar hij meer tijd en ruimte krijgt om zichzelf te ontwikkelen op de manier die bij hem past. Waar hij wordt gezien en gewaardeerd voor wie hij is: Max, een heel begaafd mannetje, met zijn eigen unieke talenten en een hoop potentie. Met de juiste begeleiding komt hij er wel.

Wat vind jij dat er moet veranderen aan ons schoolsysteem? Deel het hieronder met ons in het commentaarveld!

PS: Ben je benieuwd hoe wij je kunnen helpen om op je eigen tempo en op een veilige manier je echte passies te ontdekken EN deze daarna om te zetten naar een eigen bedrijf? Vraag dan een vrijblijvende Doorbraaksessie met ons aan.

Shares
Share This